Przewodnik Supervisora

Przewodnik Supervisora

Lean Canvas – cały projekt na 1 kartce

Lean Canvas – wprowadzenie

Lean Canvas to szablon opracowany przez Asha Maurya, który na początku świetnie zastępuje stworzenie planu biznesowego lub planu projektu opartego na rozwiązaniu jakiegoś problemu. Lean Canvas umożliwia:

  1. łatwe i szybkie dopracowanie wstępnych założeń i najważniejszych elementów w projekcie,
  2. szybkie znalezienie podstawowych luk i niedopatrzeń,
  3. łatwiejsze wygenerowanie pomysłu na prototyp/minimalną wersję produktu,
  4. szybkie przygotowanie krótkiej i zawierającej konkretne informacje przemowy o projekcie,
  5. holistyczny wgląd w ideę Twojego pomysłu – jego założeniami, charakterystyką odbiorców i podstawowymi obszarami działań – zarówno dla Ciebie i członków Twojego zespołu, jak i osób z zewnątrz.

Lean Canvas składa się z 9 pól, które należy wypełnić w odpowiedniej kolejności. Na potrzeby Green Power Hackathon kilka pól może zostać pominiętych, gdyż nie skupiamy się podczas tych warsztatów na biznesowym charakterze projektu, tylko społecznym.

Lean Canvas wydrukowany jest na kartce papieru, do której przyklejane są opisy na żółtych karteczkach. Umożliwia to bardzo szybkie i łatwe wprowadzanie w nim zmian. Korzystajcie z tej możliwości, aktualizując projekt i wypełniony szablon, jak tylko się coś zmieni w Waszym projekcie. Wystarczy odkleić karteczkę ze starym założeniem i przykleić w jej miejsce karteczkę z nowym.

Lean Canvas jest także dobre narzędzie przypominające zespołowi, nad czym pracujecie i jaki jest pożądany kierunek działań i prac nad projektem.

 

 

 

Jak wypełnić Lean Canvas?

Szablon wypełniamy zgodnie z poniższą kolejnością, odpowiadając na pytania przypisane do każdego z pól. Ograniczcie liczbę opcji w odpowiedziach do maksymalnie 3. To bardzo istotne w przypadku, gdy macie bardzo niewiele czasu na realizację projektu.

1. PROBLEM

Jaki problem chcecie rozwiązać realizując Wasz projekt? Opiszcie to w 1 krótkim zdaniu.

Czy znacie, dostrzegacie inne rozwiązania tego problemu – bezpośrednie lub pośrednie?

np.

Ulice miast, chodniki oraz obszary zieleni są zaśmiecone przez plastikowe butelki.

Obecnie funkcjonujące rozwiązanie tego problemu, to pojemniki na segregowane śmieci, w tym na plastiki, przy śmietnikach na osiedlach.

 

2. ODBIORCY

Kogo dotyczy wspomniany przez Was problem, czyli do kogo będzie skierowane rozwiązanie, które proponujecie?

Szczegółowo odbiorcę opiszesz w osobnym szablonie. Tutaj skup się na maksymalnie 3-4 najważniejszych cechach odbiorcy, który Waszym zdaniem najszybciej jest w stanie skorzystać z Waszego rozwiązania (tzw. Early Adopters), np.:

Mieszkańcy miast, w wieku 13-24 lata, którzy zaczynają być świadomi zagrożeń ekologicznych i coraz bardziej przejmować się nimi, aktywnie korzystający z mediów społecznościowych oraz potrzebujący dodatkowej gotówki na swoje drobne wydatki.

 

3. PROPOZYCJA WARTOŚCI (tzw. UVP, czyli Unique Value Proposition)

Co przekona Odbiorcę do tego, że to Wasze rozwiązanie jest właśnie tym, z którego warto korzystać? Czym różni się Wasze rozwiązanie od tych obecnie dostępnych?

np.:

Butelkomaty nie tylko pozwalają oddać plastikowe butelki, bez zaśmiecania otoczenia, ale dają przy tym możliwość zarobienia dodatkowych pieniędzy osobie, która odda butelki do butelkomatu. 

Na podstawie powyższego zdania stwórz pierwszy slogan Twojego produktu, np.:

Butelkomat dba o czyste środowisko i Twój portfel. 

 

4. ROZWIĄZANIE PROBLEMU

Krótko opisz tutaj swój pomysł na to, jak rozwiązać problem przedstawiony w polu nr 1.

Nie rozpisuj się o szczegółowych aspektach rozwiązania. Napisz tylko krótką (maksymalnie 3 krótkie zdania) odpowiedź na pytanie:

Jakie są 3 główne cechy Twojego rozwiązania?

Skup się na tych cechach, które są dosyć proste do wdrożenia i łatwo wcielić je w życie. NIE skupiaj się na szczegółach! Zapisz to rozwiązanie w prosty i zrozumiały dla każdego sposób – tak jakbyś miał wytłumaczyć to przedszkolakowi lub babci. Możesz skorzystać z porównań lub odniesień do innych rozwiązań i produktów, jeśli uważasz to za konieczne, np. mój antywagarowy lokalizator uczniów będzie jak niewidoczna smycz – kiedy tylko dziecko wyjdzie poza teren szkoły to lokalizator włączy alarm, który wezwie ochronę i będzie wydawał dźwięk głosowy: wracaj na teren szkoły!

Np.:

Butelkomat to urządzenie, do którego można wrzucić plastikowe butelki. Po wrzuceniu butelki zostają zgniecione, dzięki temu butelkomat może przyjąć ich większą ilość a zarazem jest mniejszego rozmiaru niż śmietnik. Osoba, która oddaje butelki, zakłada w systemie butelkomatu konto, na które przekazywane są pieniądze lub specjalne punkty za oddane w ten sposób śmieci. 

 

5. NIEUCZCIWA PRZEWAGA

To pole podczas tych warsztatów można pominąć. Poniżej krótkie wyjaśnienie, co chodzi.

Każdy z ludzi jest unikalny i niepowtarzalny, co w pewnych sytuacjach daje jednym większe szanse i przewagę nad innymi, np. ktoś kto jest z natury bardzo silny, ma zatem duże szanse na odniesienie sukcesu w sportach siłowych; ktoś inny ma z kolei dar do zabawnego komentowania różnych sytuacji, może mieć zatem większe niż inni szanse na karierę standupowca.

Podobnie każdy produkt może mieć swoją unikalną, trudną do skopiowania cechę. Albo Twoja firma może mieć to coś, co pozwoli jej lepiej funkcjonować i konkurować na rynku, np. patent na technologię, wyłączny dostęp do sieci handlowej, zespół o unikalnych kompetencjach i doświadczeniu, autorytet szefa firmy wśród potencjalnych klientów, czy zasoby naturalne, których nie ma w innej części świata. Czasami Twoją nieuczciwą przewagą może być to, co inni uważają za słabość, tylko trzeba to odpowiednio wykorzystać.

 

6. KANAŁY DOSTĘPU

Tutaj podajcie w jaki sposób i jakimi kanałami będziecie się komunikować z odbiorcami Waszego produktu/usługi i do nich docierać? Możecie np. organizować spotkania w szkołach, albo prowadzić kampanię informacyjną w social media, albo prowadzić vloga, bloga lub podcast w tematyce Waszej działalności, można wykupić reklamy w telewizji, gazetach, radio, wyszukiwarkach, możecie pisać gościnne artykuły w gazetach i serwisach związanych z obszarem Waszego projektu, albo wydawać własne czasopismo, możecie dystrybuować ulotki, naklejać wlepy w autobusach oraz innych publicznych miejscach i środkach transportu, możecie organizować konferencje, warsztaty, szkolenia lub inne wydarzenia, możecie też jeździć po kraju lub świecie i sami występować na różnych konferencjach tematycznych, itd.

Pamiętajcie, że taka komunikacja też może generować koszty, np. zakupu reklamy, dojazdu i jeśli tak jest i będą one znaczące, to powinniście uwzględnić je w polu STRUKTURA KOSZTÓW. Mogą także generować przychody, jeśli np. zorganizujecie biletowaną konferencję lub będzie wydawać czasopismo, w którym będziecie sprzedawać powierzchnię reklamową, to uwzględnijcie przewidywane przychody w części STRUKTURA PRZYCHODÓW.

 

7. STRUKTURA KOSZTÓW

W tym polu wpisz główne koszty, jakie poniesiesz podczas realizacji projektu:

  • koszty początkowe, czyli zazwyczaj jednorazowe wydatki związane z zamianą Waszego pomysłu w realny produkt lub usługę, np. koszty badania rynku, opracowania działającego prototypu a następnie pełnej wersji produktu, stworzenia aplikacji mobilnej, strony internetowej, zakupu urządzeń i innych materiałów, koszty prowadzenia komunikacji o Waszym projekcie.

 

  • koszty stałe, czyli wszelkie wydatki, które trzeba płacić co miesiąc lub w innych cyklicznych okresach, np. pracownicy, hosting, domena, księgowość, artykuły biurowe, reklama, koszty narzędzi do analizy lub monitorowania firmy, itd.

 

  • koszty zmienne, czyli takie, które będziecie ponosić niezbyt regularnie, ale będą powracały co jakiś czas, np. usługi doradcze, udział w konferencjach, targach, podróże, itd.

 

8. STRUKTURA PRZYCHODÓW

Mając świadomość kosztów, z jakimi związany jest Wasz projekt, warto zastanowić się skąd wziąć na to pieniądze. Są dwie podstawowe opcje – 1. projekt będzie na siebie zarabiał; 2. pozyskacie finansowanie z innych źródeł, bez konieczności prowadzenia sprzedaży.

Czy da się na tym zarobić? Jeśli tak, to za co potencjalni odbiorcy mogą chcieć zapłacić? Ile są w stanie zapłacić? Czym chcieliby płacić – pieniędzmi, czy w inny sposób? Np. jeśli zamiast pieniędzy wolą zostawić swoje dane w zamian za możliwość korzystania z Waszego produktu lub usługi ((jak robimy to np. na Facebooku), to zastanówcie się, jak możecie tę wiedzę o Odbiorcy/Użytkowniku spieniężyć.

Natomiast jeśli uznacie, że nie da się na tym zarobić, to zastanówcie się skąd można wziąć pieniądze na opłacenie kosztów związanych z realizacją Waszego projektu? Czy są jakieś instytucje pozarządowe lub rządowe, które mogłyby to finansować? A może są jakieś firmy, które chciałyby to finansować np. w ramach społecznej odpowiedzialności biznesu? Może warto uruchomić publiczną zbiórkę pieniędzy na Kickstarterze, Wspieram.to lub innym podobnym serwisie? Albo zachęcić użytkowników do systematycznego wspierania, np. poprzez serwis Patronite?

 

9. KLUCZOWE WSKAŹNIKI

To pole również nie jest konieczne. Jeśli jednak chcecie kontynuować realizację projektu po warsztatach, to warto się temu przyjrzeć.

Wypełniając to pole odpowiedzcie sobie na pytanie i zapisz na żółtej karteczce, jakie informacje w przyszłości pokażą czy Wasz projekt rozwija się zgodnie z założeniami, czy nie? Na przykład, skąd będziecie wiedzieć, że pomaga w rozwiązaniu problemu, który zidentyfikowaliście? Jak bardzo pomaga? Jak odbiorcy reagują na wieść, że taki produkt/usługa istnieje? Czy korzystają z niego regularnie, czy jednorazowo? Czy polecają Wasz pomysł innym?

Wskaźniki warto regularnie monitorować, aby cały czas trzymać rękę na pulsie swojego projektu.

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.